Երազանքով լի աչքեր․․․

Նարեկի աշխարհը լի է շարժումով, հետաքրքրությամբ և մանկական անկեղծ ուրախությամբ։ Նա այն փոքրիկներից է, ով սիրում է պատկերացնել իր սեփական խաղերի աշխարհը, որտեղ ամեն ինչ կենդանանում է իր երևակայությամբ։

Նրա երազանքը շատ պարզ էր՝ ունենալ խաղալիքներ և իր սեփական փոքրիկ մեքենան։ Այդ մեքենան նրա համար պարզապես խաղալիք չէր, այլ մի ամբողջ աշխարհ, որտեղ նա կարող էր ստեղծել իր պատմությունները, գնալ «ճանապարհորդությունների» և ապրել իր փոքրիկ արկածները։

Երբ Նարեկը ստացավ իր երազած խաղալիքները, նրա ուրախությունը անկեղծ էր ու վարակիչ։ Նա անմիջապես սկսեց խաղալ, ստեղծել իր աշխարհը և լիարժեք վայելել այն պահը, երբ իր ցանկությունը դարձավ իրականություն։

Այսպիսի երազանքներն են, որ ձևավորում են մանկության ամենաջերմ հիշողությունները։

Եվ երբ մենք օգնում ենք իրականացնել դրանք, մենք երեխային տալիս ենք ոչ միայն խաղալիք, այլ նաև՝ ուրախություն, երևակայություն և անհոգ մանկություն ապրելու հնարավորություն ✨

Արևիկը վաղուց էր նկատել այն երեխաներին, ովքեր ռոլիկներով սահում էին փողոցով։ Նայում էր, ժպտում ու շարունակում ճանապարհը։ Ոչ թե տխրությամբ — այլ հավատով ,որ ինքն էլ մի օր կունենա։

Երբ նվերը հայտնվեց Արևիկի ձեռքերում միանգամից պարզ դարձավ, որ ուրախությունը կարիք չունի բառերի — աչքերն ամեն ինչ ասում էին։

Մենք հաճախ մտածում ենք, որ երազանքը պետք է մեծ լինի, որ արժե իրականացնել։ Բայց Արևիկի ժպիտը հիշեցրեց, որ կարևորը չափը չէ — կարևորն այն է, որ երեխան ստանա հենց այն, ինչ ինքն է ուզել։ Որովհետև երբ փոքր ցանկությունը դառնում է իրականություն, երեխան սովորում է վստահել սեփական երազանքներին։

Արևիկն այսօր սահում է։ Եվ գուցե վաղը կուզի ավելին։ Մենք պատրաստ ենք լինել այնտեղ նաև այդ ժամանակ։

Կան երազանքներ, որոնք հասնում են մինչև աստղեր։ Եվ կան երազանքներ, որոնք պարզապես ուզում են ջերմություն։

Արփին երազում էր տաք հագուստի մասին։ Ոչ խաղալիքի, ոչ արկածի — պարզապես ուզում էր ձմռանը դուրս գալ և չմրսել։ Ուզում էր, որ սառը քամին այլևս ավելի ուժեղ չլինի, քան ինքը։

Երբ կարդացինք Արփիի երազանքը չզարմացանք, որովհետև վեց տարվա մեջ հազարավոր փոքրիկների երազանքներ իրականացնելը մեզ եկել են ապացուցելու, որ տաք հագուստ, ջերմություն ցանկացող երեխաները քիչ չեն, ու մեր միսսիան նրանց թևեր տալն է, որ հետագայում երազեն ավելիի մասին ։ Երեխան, ով ստիպված է երազել ջերմության մասին, դեռ չի կարողանում երազել թռիչքի մասին։

Այսօր Արփին տաք է։ Նրա ուսերին կա հագուստ, որ պատմում է նրան մի պարզ, բայց կարևոր բան. « Դու արժանի ես ավելիին։»

Եվ մենք հավատում ենք, որ հենց այս պահից — այս փոքր, ջերմ պահից — Արփին կսկսի երազել ավելի բարձր։ Որովհետև երբ փոքր երազանքն իրականանում է, երեխան հասկանում է, որ երազելն ապահով է։

Մեր նպատակը մեկն է. փոքր երազանքները իրականացնելով՝ թույլ տալ, որ մեծ երազանքները ծնվեն։